اصیلیة

اصیلیة. [ اَ لی ی َ ] (ع ص نسبی ) تأنیث اصیلی . رجوع به اصیلی شود.

اصیلیه . [ اَ لی ی َ ] (اِخ ) نام مدرسه ای بود در دهوک بخارج شهر یزد. جعفربن محمد جعفری مؤلف تاریخ یزد آرد: بانی این مدرسه اصیل الدین محمدبن مظفر عقیل بود، و بغایت مدرسه ای عالی است و درگاهی رفیع و قبه ای عالی و ساخت نیکو دارد و باغچه هایی در خلف مدرسه و پایابی نیکو تمام بخشت پخته، و حمام و بازار و کاروانسرایی مقابل آن و مسجدی بر آن متصل ساخته، و موقوفات بسیار دارد و اتمام آن در سال سبع و ثلاثین و سبعمائه (٧٣٧ هَ . ق .) بود. (از تاریخ یزد به اهتمام ایرج افشار ص ١٠٥). و رجوع به اصیل الدین محمد شود.