اضطفان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اضطفان . [ اِ طِ ] (ع مص ) از پای خود دنباله ٔخود را زدن، یقال : اضطفن ؛ ای ضرب بقدمه مؤخر نفسه .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پشت پای خود به نشستن گاه کسی فازدن . (زوزنی ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اضطفان . [ اِ طِ ] (ع مص ) از پای خود دنباله ٔخود را زدن، یقال : اضطفن ؛ ای ضرب بقدمه مؤخر نفسه .(منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). پشت پای خود به نشستن گاه کسی فازدن . (زوزنی ).