اطراطیقوس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطراطیقوس . [ اَ ] (معرب، اِ) جوب کلان . (یادداشت مؤلف ). یونانی است بمعنی شبیه الکواکب و بعربی معروف به حالبی است جهت آنکه تعلیق آن بالخاصیة اورام حادث در حالب را نافع است .گیاهی است ساق آن کمتر از ذرعی و صلب و خشن و بر اطراف آن گلی شبیه به بابونه و بعضی مایل به بنفش و دردور آن برگها و مجموع برگها و گلهای آن شبیه به کواکب و برگهای ساق آن باریک و مزغب و تخم آن اغبر و تلخ . (از مخزن الادویه ). رجوع به ص ٨٩ همان کتاب و تذکره ٔ داود ضریر انطاکی ص ٥١ و تحفه ٔ حکیم مؤمن شود.