اطرب

اطرب . [ اَ رَ ] (ع ن تف ) بطرب تر. باطرب تر. ♦ امثال : اطرب من عود زلزل . (یادداشت مؤلف ). رجوع به طرب شود.

اطرب . [ اَ رَ ] (اِخ ) دهی است از دهستان قره طاق بخش بهشهر شهرستان ساری واقع در ٦٠٠٠ گزی شمال نکا. دشت، معتدل، مرطوب و مالاریایی و سکنه ٔ آن ٦١٠ تن شیعی مذهب است که بلهجه ٔ مازندرانی فارسی سخن می گویند. آب آن از چشمه و رود نکا تأمین میشود و محصول آن برنج، غلات، پنبه و مختصر مرکبات و صیفی است . شغل اهالی زراعت و صنایع دستی زنان بافتن پارچه ٔ نخی است . راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٣).

اطرب . [ اَ رَ ] (اِخ ) جایگاهی است نزدیک حنین . سلمةبن دریدبن صمة گوید : انسیتنی ما کنت غیرمصابة و لقد عرفت غداة نعف الاطرب . (از معجم البلدان ).