اطربون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطربون . [ اَ رَ ] (معرب، اِ) کلمه ایست رومی بمعنی مقدم در جنگ، و عرب بدان تکلم کرده است . عبداﷲبن سَبَرة الحَرَشی گوید : فان یکن اطربون الروم قطعها فقد ترکت بها اوصاله قطعا و ان یکن اطربون الروم قطعها فان ّ فیها بحمداﷲمنتفعا [ یعنی انگشتان او ]. (از المعرب جوالیقی ص ٢٦). و رجوع به عیون الاخبار ج ١ ص ١٩٣ و نشوءاللغة شود.