اطواط

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اطواط. [ اَطْ ] (ع ص، اِ) ج ِ طوط. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) . رجوع به طوط شود. ◄ ج ِ طائط. (اقرب الموارد) (متن اللغة). رجوع به طائط شود.