اطیار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اطیار. [اَطْ ] (ع اِ) ج ِ طیر. (متن اللغة) (ناظم الاطباء). ◄ جج ِ طائر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ طائر. (اقرب الموارد) (ناظم الاطباء) : تو خلیل وقتی ای خورشیدهش این چهار اطیار رهزن را بکش . مولوی . رجوع به طَیر وطائر شود.