اظان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظان . [ اِ ] (اِخ ) موضعی است . (منتهی الارب ) (آنندراج ). و چنانکه در لسان العرب آمده است، شعر ابن مقبل : تأمل خلیلی هل تری من ظعائن تحملن بالعلیاءفوق اظان . را شاهد برای اظان هم آورده اند. رجوع به اطان شود.