اظرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظرور. [ اُ ] (ع اِ) ظِرّ. (اقرب الموارد) (متن اللغة). رجوع به ظر شود. سنگ و یا سنگ گرد تیزاطراف . (ناظم الاطباء) (از منتهی الارب ). ظرظور. ظُرَر. ظُرَرَة. (منتهی الارب ). مظرور. (اقرب الموارد). رجوع به کلمه های مذکور شود.