اظطلام

اظطلام . [ اِ طِ ] (ع مص ) ستم کشیدن و احتمال کردن . (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). انظلام . (اقرب الموارد) (متن اللغة). ستم کشیدن . (از اقرب الموارد). برای مطاوعه ٔ ظَلَم َ و ظَلَّم َ. احتمال ظلم به طیب نفس در حالی که قدرت امتناع از آن را داشته باشند. و در آن سه لغت است : قلب تاء به طا و ظاهر کردن ظا (اظطلام )، و ادغام ظاء در طاء (اِطِّلام )، و آن بیشتر مورد استعمال است، و ادغام زاید در اصلی (اِظِّلام ). (از منتهی الارب ). ظلم و ستم را گردن نهادن . (لغت خطی ). بیداد را گردن نهادن . (تاج المصادر بیهقی ). و رجوع به انظلام و ظلم و تظلیم و اطلام و اظلام شود.