اظلوفة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظلوفة. [ اُ ف َ ] (ع اِ) زمینی که در وی سنگهای تیز باشد، گویا سرشت آن سرشت کوه است . ج، اظالیف . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). اظلوفه از زمین ؛ تکه ای خشن سخت دارای سنگهای تیز بر طبیعت خلقت کوه . (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). و رجوع به اظالیف شود.