اظهری شیرازی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اظهری شیرازی . [ اَ هََ ی ِ شی ] (اِخ ) وی شاعر عصر صفوی بوده . در تذکره ها نام وی نیامده و چنانکه خود او در پایان دیوان خویش تصریح کرده نامش بوداق بوده و نیز ازابیات وی برمی آید که بسال ٩٩١ هَ . ق . متولد شده است . نسخه ٔ خطی دیوان وی در کتابخانه ٔ مدرسه ٔ سپهسالار بشماره ٔ ٥١٥ موجود است که دارای قصاید و غزلیات و قطعات و مثنوی و رباعیات می باشد. در آغاز دیوان که بسال ١٠٣٠ هَ . ق . نوشته شده دیباچه ای بنثر دارد و در آغاز غزلیات وی نیز دیباچه ٔ دیگر منثوری است . از ابیات نسخه ٔ مزبور معلوم می شود که شاعر تا سال ١٠٦١ هَ .ق . زنده بوده و در آن هنگام ٧٠ سال داشته است . وی در این بیت تصریح کرده است که اصل او از شیراز است : گر نیم یونانی اما اصلم از شیراز بس کو حکیمی تا ز فضلم مایه ٔ حکمت برد... از برخی از ابیاتی که در دیوان وی هست معلوم می شود که وی در تاریخ ١٠١٢ هَ . ق . ٢١ ساله بوده است . اظهری هر یک از قصاید خویش را بنامهایی بدین سان نامگذاری کرده است : ضیاءالقلوب، منتخب النفایس، تحفةالخیال، امواج العباد و جز اینها. شاعر از اظهری دیگری که در اصفهان می زیسته و تخلص وی را بخود اختصاص داده بدین سان شکایت آغازکرده است : قریب پنجه سال است کین تخلص من به اظهری شده در روزگار افسانه ز حال غره ٔ بی دانشی، ابوجهلی که در فرایض اسلام هست بیگانه بخود تخلص من بسته از تهی مغزی که تا بگویند او نیز هست فرزانه . (از فهرست کتابخانه ٔ مدرسه ٔ سپهسالار ج ٢ ص ٥٦١). رجوع به همان صفحه و صفحه ٔ بعد و الذریعه ذیل اظهری شیرازی شود.