اعابل

اعابل . [ اَ ب ِ ] (ع ص، اِ) گویا ج ِ اعبل است چون اصغرو اصاغر. (از معجم البلدان ). رجوع به اَعبَل شود.

اعابل . [ اَ ب ِ ] (اِخ ) نام جایگاهی است در گفته ٔ شبیب بن یزیدبن نعمان بن بشیر انصاری : طربت و هاجتنی الحمول الظواعن ُ و فی الظّعن تشویق لمن هو قاطن ُ و ما شجن فی الظاعنین عشیة ولکن هوی لی فی المقیمین شاجن بمخترق الارواح بین اعابل فصنع لهم بالرحلتین مساکن ُ. (از معجم البلدان ).