اعاره
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ رِ) [ ع. اعارة ] (مص م.) عاریت دادن چیزی را به کسی، به عاریت سپردن، ایرمان دادن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ رِ) [ ع. اعاره ] (مص م.) عاریت دادن چیزی را به کسی، به عاریت سپردن، ایرمان دادن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعاره . [ اِ رَ ] (ع اِ) رجوع به اعارة شود.