واژه جو

اعبق

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اعبق . [ اَ ب َ ] (ع ن تف ) خوش بوتر. آنچه بیشتر بوی خوش بر جای گذارد: و یفضل [عودالهندی ] علی المندلی بانه لایولد القمل و هو اعبق فی الثیاب . (مفردات ابن البیطار ج ٣ ص ١٤٣).

معنی اعبق | واژه جو