اعبیة

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اعبیة. [ اَ ی َ ] (ع اِ) ج ِ عبا. ج ِ عَباء، بمعنی گلیم خطدار. گول گران . ثقیل الجسم . فربه . (ناظم الاطباء).