اعتدال بهاری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعتدال بهاری . [ اِ ت ِ ل ِ ب َ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اعتدال ربیعی . یکی را اعتدال بهاری خوانند و این آن است که چون آفتاب از وی بگذرد به نیمه ٔ شمالی از منطقةالبروج شود. (از التفهیم ). و رجوع به اعتدال ربیعی شود.
واژگان فارسی سره واژهدان
ترازینه بهاری