اعتطاف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعتطاف . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) چادر پوشیدن . بنفسه متعدی است و با حرف «باء» نیز متعدی شود. یقال : اعتطفه و اعتطف به . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رداء یا شمشیر یا کمان پوشیدن . و بنفسه متعدی است . یقال : اعتطف الرداء و السیف و القوس . (لسان از اقرب الموارد).