اعتفاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعتفاق . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) مایل گردیدن شیر بر شکار. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). تمایل پیدا کردن شیر بر شکار خود.(از اقرب الموارد). ◄ شمشیر زدن قوم یکدیگر را. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). با شمشیر حمله بردن قوم بر یکدیگر. (از اقرب الموارد).