اعجر
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعجر. [ اَ ج َ ] (ع ص ) مرد کلان شکم . (آنندراج ). بزرگ شکم . (از اقرب الموارد) (تاج المصادر بیهقی ) (المصادر زوزنی ): رجل اعجر؛ مرد کلان شکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ پرحجم . (از اقرب الموارد). ◄ کیسه ٔ پر. (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ). سخت پر. (از اقرب الموارد): همیان اعجر؛ کیسه ٔ پر. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ گشن درشت . (آنندراج ). درشت و ضخیم . (ازاقرب الموارد): فحل اعجر؛ گشن درشت . (منتهی الارب ). مؤنث : عَجْراء. (اقرب الموارد). ◄ (اِخ )نام مردی . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).