اعداد طبیعیه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعداد طبیعیه . [ اَ دِ طَ عی ی َ / ی ِ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اعدادی را نامند که نسبت بیکدیگر تفاضلی معین بین آنها باشد، مانند ١ - ٢ - ٣ و امثال آن، خواه مبداء آن اعداد یک باشد یا غیر آن مانند ٣ - ٦ - ٩ و مثل ١ - ٤ - ٧ و اگر مبداء واحد قرار داده شود سپس برواحد ٢ و بر مجموع آن ٣ و بر مجموع یک و دو و سه ٤ افزوده شود، آنرا اعداد مثلثات نامند مانند ١ - ٣ - ٦ - ١٠ - ١٥ و اگر مبداء را یک گیریم و دو و سه را حذف و سپس چهار را بر یک بیفزاییم و بعد از آن پنج و شش و هفت و هشت را حذف کنیم و نه را بر مجموع یک و چهار علاوه کنیم سپس ١٠ - ١١ - ١٢ - ١٣ - ١٤ - ١٥ یعنی شش عدد بعد از نه را حذف کنیم و همچنین بتفاضل دودواعداد بعدی را حذف کنیم و اعداد بعد از محذوفات را بگیریم و آنگاه اعدادی را که گرفته ایم اعداد مربعات نامند. و اگر یکی را بگیریم، دو و سه و چهار را حذف کنیم و پنج را نیز نگاه داریم و شش را حذف کنیم و دوازده را بگیریم و همچنین بتفاضل سه سه حذف کنیم و عدد مابعد آن را نگاه داریم آن اعداد مأخوذه را اعداد مخمسات نامند. هکذا فی بعض رسائل الحساب . (از کشاف ).