اعداد مشترک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعداد مشترک . [ اَ دِ م ُ ت َ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) عددهای مشترک . عددهایی است که بدون کسر بر عددی تقسیم شوند. بیرونی آرد: مشترک آن باشد که عددی ایشان را بشمرد چون ١٥، ٢٥، ٣٠ که پنج ایشان را بشمرد. پس همبازی ایشان بدان جزو است که همنام پنج است ؛ ای پنج یک . و هر یکی پنج یک دارد. و پنج یک هر یکی از ایشان بجای عدد تمام کار کند و آن نسبت بجای دارد. نبینی که پنج یک پانزده نزدیک پنج یک ٢٥ همچنان باشد چون ١٥ نزدیک ٢٥. و آن سه پنج یک است . و همچنان پنج یک ٢٥ نزدیک پنج یک سی، چون ٢٤ نزدیک ٣٠ باشدای پنج دانگ . و این عدد که ایشان را بشمرد او را وفق خوانند میان ایشان . و چون عددها بر وفق خویش قسمت کنی آنچه ایشان را بیرون آید ایشان را مطوی خوانند ای نوردیده و بنموده ٔ ما آن سه عدد چون مطوی شوند سه و پنج و شش باشند. (از التفهیم بیرونی صص ٣٦ - ٣٧).