اعذاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعذاق . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ عِذق . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ج ِ عذق، خوشه ٔ خرما و خوشه ٔ انگور یا خوشه ٔ انگور که باران خورده باشد. (از آنندراج ). ج ِ عذق، بمعنی خوشه ٔ خرما چنانکه عنقود خوشه ٔ انگور باشد. (از اقرب الموارد).
اعذاق . [ اِ ] (ع مص ) بخلاف رنگ گوسفند پشمی بر آن بستن جهت علامت و نشان . (منتهی الارب ) (آنندراج ). بخلاف رنگ گوسپند جهت علامت پشمی بر آن بستن . (ناظم الاطباء). نشانی از پشم خلاف رنگ گوسپند بر آن بستن . (از اقرب الموارد). ◄ بار آوردن کوم و جز آن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). پدید آمدن بار. (تاج المصادر بیهقی ). بارآور شدن اذخر [گیاهی خوشبو که آنرا کوم نیز گویند ] یا شاخ و برگ برآوردن آن یا بشکوفه آمدن آن . (از اقرب الموارد).