اعنة

اعنة. [ اَ ع ِن ْ ن َ ] (ع اِ) ج ِ عِنان، دوال لگام که بدان اسب و ستور را بازدارند. (آنندراج ) (منتهی الارب ) (از ناظم الاطباء) (غیاث اللغات ). آنچه از لگام بر دو طرف گردن یعنی راست و چپ چارپای قرار گیرد و بدان ستور را بازدارند. (از اقرب الموارد). ♦ اعنةالخیل ؛ منصبی بوده است در عرب و متصدی این شغل اسبان مردم قریش را در جنگ نگهداری کرده و اداره ٔ امور مرکبها زیر نظر او بود. (از تاریخ تمدن جرجی زیدان ج ١ ص ٢٠). ♦ ممسک الاعنة ؛ نام صورتی از صور فلکی . (یادداشت بخط مؤلف ). رجوع به ممسک شود.