اعون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعون . [ اَ وَ ] (ع ن تف ) یاری دهنده تر. مدددهنده تر. (یادداشت مؤلف ): اذا کان الحنطة قریب العهد بالطحن کان اسخن و اعون علی حبس البطن . (ابن البیطار).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعون . [ اَ وَ ] (ع ن تف ) یاری دهنده تر. مدددهنده تر. (یادداشت مؤلف ): اذا کان الحنطة قریب العهد بالطحن کان اسخن و اعون علی حبس البطن . (ابن البیطار).