اعکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعکی . [ اَ کا ] (ع ص ) آنکه بن دمش درشت باشد. (منتهی الارب ). آنکه بن دمش سطبر و درشت باشد. (آنندراج ). حیوانی که بن دم آن بیمو و درشت باشد. (از اقرب الموارد). ◄ درشت و سطبر هر دو پهلو. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). آنکه جنبین وی درشت باشد. (از اقرب الموارد).