اعیرج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اعیرج . [ اُ ع َ رِ ] (ع اِ) مار خبیث که رقیه نپذیرد و مانند افعی برجهد. ج، اعیرجات . (ناظم الاطباء). مار که افسون نپذیرد و برجهد بر مردم . ج، اعیرجات . (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). مصغراً ماری است خبیث که رقیه نپذیرد و مانند افعی برجهد. قال اللیث : لایؤنث . ج، اعیرجات . (منتهی الارب ). ◄ تصغیر اعرج . لنگ .