اغالیط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغالیط.[ اَ ] (ع اِ) ج ِ اُغلوطَة، مسأله یا سخنی که بدان کسی را بغلط اندازند. (آنندراج ). مطالب یا سخنهایی که بدانها کسی را در غلط اندازند. (فرهنگ نظام ). ج ِ اغلوطه، سخن غلط یا کلام که بدان کسی را بغلط اندازند. (منتهی الارب ). و منه : نهی رسول اﷲ (ص ) عن الاغلوطاط و یقال : حدثته حدیثاً لیس بالاغالیط. (منتهی الارب ).