اغلاس
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اغلاس . [ اِ ] (ع مص ) بتاریکی آخر شب درآمدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). درآمدن قوم در تاریکی آخر شب :اغلس القوم ؛ دخلوا فی الغلس ای ظلمة آخر اللیل . تقول : «رأیت منک غلس الظلام خیالا». (از اقرب الموارد).
اغلاس . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ غَلَس . (ناظم الاطباء).