افتاد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتاد. [ اُ ] (مص مرخم، اِمص ) حالت درماندگی . (ناظم الاطباء). ◄ آغاززندگانی . ◄ بچگی و طفولیت . (ناظم الاطباء). ◄ مجازاً بمعنی اتفاق . (از مدار و کشف بنقل غیاث اللغات ) (آنندراج ). ◄ (فعل ) از پای درآمد (معنی فعلی است ). (برهان ) (آنندراج ).