افتار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افتار. [ اِ ] (ع مص ) سست گردانیدن کسی را بیماری . ◄ شکسته شدن نگاه کسی از فروهشتگی مژگان . ◄ سست گردیدن شرابخوار. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). ◄ آب و شیر گرم کردن نه سخت . (المصادر زوزنی ). ملایم کردن آب یعنی گرم کردن نه سخت . (یادداشت بخط مؤلف ). ◄ (اِ) ملول . ولرم . شیر گرم . (یادداشت بخط مؤلف ).
افتار. [ اَ ] (ع اِ) ج ِ فتر.