افتقار/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(اِ تِ) [ ع. ] ۱- (مص ل.) ندار شدن، نیازمند گشتن. ۲- (اِمص.) فقر، تهیدستی.واژه قبلی: افتقادواژه بعدی: افتکاک