افراز رخ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افراز رخ . [ اَ زِ رُ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ). جانب بالای روی را گویند که افراز و فراز بمعنی بالا و رخ بمعنی روی است . در بعضی نسخه ها روی و صورت گرد را گویند. کذا فی المجمع. (از فرهنگ شعوری ). قسمت برآمده تر از گونه . (ناظم الاطباء).