افرازه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افرازه . [ اَ زَ / زِ ] (اِ) شعله ٔ آتش . فتیله . (از فرهنگ جهانگیری ) : کنم ز آتش طبع توافرازه بلند ز آفرین تو اگر باشد افروزه ٔ من . سوزنی . نرم گشته به بوس و لابه ٔ من گرم گشته به افرازه ٔ من . سوزنی . ♦ آتش افرازه ؛ افرازنده ٔ آتش . آتش زنه . آنچه آتش را فروزد.