افران
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افران . [ اَ ] (اِخ ) دهی است به نسف . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). قریه ای است از قرای نخشب . و افرانی منسوب بدانجاست . (از معجم البلدان ).
افران . [ اَ ] (ع ص ) اجل ّ افران اشران ؛ مرد فیرنده و بزرگ منش . (ناظم الاطباء).