افرخشی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افرخشی . [ اَ رَ ] (ص نسبی ) نسبت است به افرخش که قریه ای است از قراء بخارا. (از لباب الانساب ).
افرخشی . [اَ رَ ] (اِخ ) احمدبن محمدبن اسماعیل بن اسحاق بن ابراهیم بخاری، رئیس و پیشوای علمای معروف به اسماعیلی بود. وی در سن هشتادوچهارسالگی به سال ٣٨٤ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ). و رجوع به اسماعیلی شود.