افسانه گویی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افسانه گویی . [ اَ ن َ / ن ِ ] (حامص مرکب ) نقل گویی . قصه گوئی . (ناظم الاطباء). قصه پردازی . حکایت سازی . عمل افسانه گوی : همه کارشان شوخی و دلبری گه افسانه گویی گه افسونگری . نظامی . و رجوع به افسانه گو شود.