افسرده روان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افسرده روان . [ اَ س ُ دَ / دِ رَ ] (ص مرکب ) دلتنگ . دلسردشده . ناتوان . (ناظم الاطباء). کنایه از مردم مرده دل و سخت دل . (آنندراج ) : از صحبت افسرده روانان بحذر باش جویای جگرسوختگان همچو شرر باش . ملاقاسم مشهدی (از آنندراج ).