افشغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افشغ. [ اَ ش َ ] (ع ص ) تکه که سرونش بچپ و راست کشیده باشد. (منتهی الارب ) (آنندراج ). تکه ای که سر و دمش بچپ و راست رفته باشد. (ناظم الاطباء). قوچ که دو شاخ آن بچپ وراست رفته باشد. (از اقرب الموارد). ◄ مرد دراز و برآمده دندان پیشین . ◄ مرد پراکنده دندان . (آنندراج ) (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).