اقاء
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقاء. [ اِ ] (ع اِ) وقاء. آنچه بدان چیزی را نگاه دارند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ سپر. (مهذب الاسماء). ◄ (مص ) ناخوش داشتن طعام و شراب را به سبب علتی . (منتهی الارب ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقاء. [ اِ ] (ع اِ) وقاء. آنچه بدان چیزی را نگاه دارند. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ سپر. (مهذب الاسماء). ◄ (مص ) ناخوش داشتن طعام و شراب را به سبب علتی . (منتهی الارب ).