اقدسی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقدسی . [ اَ دَ ] (اِخ ) از مشاهیر شعرای ایران و از مردم طوس است . گویند خودپسند و مردم گریز بود. مزاجش با هیچ کس سازگاری نداشت با بیکسی و تنهایی عمر خود را بسر آورد. از او است : بپای ناقه خروشان دل شکسته ٔ کیست که این صدا بصدای جرس نمی ماند. (از قاموس الاعلام ).