اقذ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقذ. [ اَ ق َذذ ] (ع ص، اِ) تیر باپر و تیر بی پر و هموار تراشیده ٔ بی خم . (اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء). ج، قُذّ. جج، قِذاذ. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد) (ناظم الاطباء). ◄ چیزی اندک یا مال . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از ناظم الاطباء).