اقراب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقراب . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ قُرب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (اقرب الموارد). رجوع به قرب شود. ◄ ج ِ قُرُب . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به قرب شود.
اقراب . [ اِ ] (ع مص ) شمشیر در نیام کردن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (تاج المصادر بیهقی ). ◄ شب راندن شتر را برای آمدن بر آب وقت صبح . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ نزدیک زاییدن رسیدن ناقه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). نزدیک زاییدن رسیدن زن و همچنین اسب و گوسپند. (ناظم الاطباء) (تاج المصادر بیهقی ). پابه ماه شدن . ◄ نزدیک رسیدن اسب و شتر بدرآوردن دندان ثنیه . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ نزدیک گردانیدن قدح بپر کردن . (تاج المصادر بیهقی ). نزدیک پری رسانیدن آوند را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). ◄ صاحب شتران قوارب شدن قوم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).