اقراری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقراری . [ اِ ] (ص نسبی ) منسوب به اقرار. قبولی و چیزی که کسی قبول کرده و بدان اعتراف نموده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ موحد و یکتاپرست . (از انجمن آرای ناصری ). ج، اقراریان . رجوع به اقراریان شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقراری . [ اِ ] (ص نسبی ) منسوب به اقرار. قبولی و چیزی که کسی قبول کرده و بدان اعتراف نموده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ موحد و یکتاپرست . (از انجمن آرای ناصری ). ج، اقراریان . رجوع به اقراریان شود.