اقط
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اقط. [ اَ / اِ / اُ / اَ ق َ / اَ ق ِ / اُ ق ُ / اِ ق ِ ] (ع اِ) کشک و پینو و قروت و دوغ منجمد از شیر گوسپند و جز آن پس از رفع مائیت خشک کرده باشند. (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (منتهی الارب ). ج، اُقطان . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ). اقط بکسر و بکسرتین بمعنی پنیر که آنرا قرت و کشک نیز گویند و آن ماست و جغرات خشک کرده شده است که آنرا نانخورش سازند. (غیاث اللغات ) (آنندراج ) (شرح نصاب ). کشک در هم . (مهذب الاسماء). ماستینه . (تفلیسی ).
اقط. [ اَ ق َ ] (ع مص ) بسیار کشک گردیدن شخص . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).
اقط. [ اَ ] (ع مص ) کشک در طعام کردن . ◄ کشک خورانیدن کسی را. ◄ بر زمین زدن حریف خود را. ◄ آمیختن چیزی را. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء).