واژه جو

التذاع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

التذاع . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) سوختن جراحت و ریش بدرد، و سوزش آن . (منتهی الارب ). سوختن ریش و آنچه بدان ماند از درد. (تاج المصادر بیهقی ). سخت دردکردن زخم و ریش و آنچه بدان ماند. (مصادر زوزنی ).

معنی التذاع | واژه جو