الج

الج . [ اَ ] (ص، اِ) مردم صاحب غرور و متکبر را گویند. (برهان ) (هفت قلزم ). ◄ (اِ) خرامیدن بناز و تنعم را نیز گفته اند. (برهان ).

الج . [ اَ ] (اِ) لبلاب . (فهرست مخزن الادویه ). زُعرور. (منتهی الارب ) (تفلیسی ) (اوبهی ).

الج . [ اَ ل َج ج ] (ع ن تف ) ستیهنده تر. ♦ امثال : الج من الحمی . الج من الخنفسا . الج من الذباب . الج من الکلب . رجوع شود به مجمع الامثال میدانی .