الدالخصام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الدالخصام . [ اَ ل َدْ دُل ْ خ ِ ] (ع اِ مرکب ) مأخوذ از قرآن کریم آیه ٔ «هو الدالخصام » (قرآن ٢٠٤/٢)؛ بمعنی مرد سخت خصومت و ستیزه کار. رجوع به اَلَدّ شود : با دشمنان خویش الدالخصام باش مندیش هیچ از آنکه الدالخصام تست . سوزنی .