الطست

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

الطست . [ اَ طَ ] (ع اِ) میعه ٔ هندی، و میعه نوعی عطر است . (از ناظم الاطباء). رجوع به میعه شود.