الظاهر لاعزاز دین ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
الظاهر لاعزاز دین ا. [ اَظْ ظا هَِ رُ ل ِ اِ زِ نِل ْ لاه ] (اِخ ) لقب علی بن الحاکم بن العزیزبن المعزبن المنصوربن القائم بن المهدی عبیداﷲ. از خلفای فاطمی مصر. کنیه ٔ او را خواندمیر ابوالحسن آورده ولی ابن خلکان، ابی هاشم نقل کرده است . رجوع به حبیب السیر و ابن خلکان و ماده ٔ «ظاهربن ابی منصور» شود.